Wat een luxe: uitslapen! In slaperig Champasak sluit alles om 21 uur inclusief alle luiken dus dan ga je letterlijk chillen in je slaapkamer in de airco. Wel even de tijd genomen om de klamboe te bestuderen boven mijn hoofd.
Onze tuktuk staat pas om 9 uur klaar dus een rustig ontbijt langs de hoofdweg van het dorp waar het een komen en gaan is van brommertjes en ook grote auto's.
Wat Phu is niet heel groot maar wel de belangrijkste archeologische site van Laos. Tenminste drie periodes van bloei met bijbehorende stijl gaan terug tot de 5de eeuw toen heel Europa middenin de donkere middeleeuwen leefde. Het merendeel van de restanten is uit de 11de eeuw en van de Khmer stijl. Dat betekent hindoeïstische; de boeddhistische stijl is daar pas later aan toegevoegd.
Het heeft weer eens flink geregend vannacht en het in flink bewolkt. Daarom ligt Phu Khuai (Mount Penis in het Laotiaans verwijzend naar de natuurlijke 10 meter hoge lingam op de top) in de mist. Door de wolken is het wel een stuk koeler.
Met een golfkarretje worden we naar het begin van de processieweg gereden. Tussen tientallen lotussymbolen lopen we naar twee grote paviljoens met fraai bewerkte deurposten met allerlei hindoeïstische goden. Deze plek is gekozen vanwege een natuurlijke bron die echter na 1500 jaar de funderingen heeft aangetast. Restauratie is begonnen maar tegen de invloed van de tropen is weinig opgewassen.
De trappen worden steeds steiler en soms lijkt het erop dat we over de stenen lopen uit een voormalige poort. Ook het uitzicht wordt steeds meer indrukwekkend.
Tenslotte bereiken we het heiligdom van Shiva. De lingam is allang vervangen door meerdere boeddha's, zo gaat dat met religies.
De boeddhistische gelovigen steken wierook aan en tillen een grote steen boven hun hoofd: interessant schouwspel!
Verderop tussen stapels stenen zijn een olifant te vinden maar ook een krokodil waarvan wordt vermoed dat er mensenoffers op werden gebracht.
Na een ochtend cultuur en historie is het tijd om een culinair uitstapje te maken. Volgens Tripadvisor (what else) ligt het beste restaurant een paar honderd meter verderop en tussen de onweersbuien door lopen we naar een Thais/Belgisch guesthouse met de lekkerste green curry en Phad Thai van de vakantie. Leuk om eens te horen hoe het leven van een Belg in Laos eruit ziet (inclusief de toekomst van zijn kinderen).
Inmiddels is in de tegenoverliggende wat de dienst van 5 uur begonnen. Uitsluitend vrouwen met een witte sjaal over hun linkerschouder doen mee (en een stuk of drie honden die er onverstoorbaar tussen zitten). De wat ziet er prima verzorgd uit. We horen dat dat drie jaar geleden wel anders was toen de hoofddmonnik er met het geld vandoor was gegaan. Sommige zaken zijn blijkbaar universeel.
Onze tuktuk staat pas om 9 uur klaar dus een rustig ontbijt langs de hoofdweg van het dorp waar het een komen en gaan is van brommertjes en ook grote auto's.
Wat Phu is niet heel groot maar wel de belangrijkste archeologische site van Laos. Tenminste drie periodes van bloei met bijbehorende stijl gaan terug tot de 5de eeuw toen heel Europa middenin de donkere middeleeuwen leefde. Het merendeel van de restanten is uit de 11de eeuw en van de Khmer stijl. Dat betekent hindoeïstische; de boeddhistische stijl is daar pas later aan toegevoegd.
Het heeft weer eens flink geregend vannacht en het in flink bewolkt. Daarom ligt Phu Khuai (Mount Penis in het Laotiaans verwijzend naar de natuurlijke 10 meter hoge lingam op de top) in de mist. Door de wolken is het wel een stuk koeler.
Met een golfkarretje worden we naar het begin van de processieweg gereden. Tussen tientallen lotussymbolen lopen we naar twee grote paviljoens met fraai bewerkte deurposten met allerlei hindoeïstische goden. Deze plek is gekozen vanwege een natuurlijke bron die echter na 1500 jaar de funderingen heeft aangetast. Restauratie is begonnen maar tegen de invloed van de tropen is weinig opgewassen.
De trappen worden steeds steiler en soms lijkt het erop dat we over de stenen lopen uit een voormalige poort. Ook het uitzicht wordt steeds meer indrukwekkend.
Tenslotte bereiken we het heiligdom van Shiva. De lingam is allang vervangen door meerdere boeddha's, zo gaat dat met religies.
De boeddhistische gelovigen steken wierook aan en tillen een grote steen boven hun hoofd: interessant schouwspel!
Verderop tussen stapels stenen zijn een olifant te vinden maar ook een krokodil waarvan wordt vermoed dat er mensenoffers op werden gebracht.
Na een ochtend cultuur en historie is het tijd om een culinair uitstapje te maken. Volgens Tripadvisor (what else) ligt het beste restaurant een paar honderd meter verderop en tussen de onweersbuien door lopen we naar een Thais/Belgisch guesthouse met de lekkerste green curry en Phad Thai van de vakantie. Leuk om eens te horen hoe het leven van een Belg in Laos eruit ziet (inclusief de toekomst van zijn kinderen).
Inmiddels is in de tegenoverliggende wat de dienst van 5 uur begonnen. Uitsluitend vrouwen met een witte sjaal over hun linkerschouder doen mee (en een stuk of drie honden die er onverstoorbaar tussen zitten). De wat ziet er prima verzorgd uit. We horen dat dat drie jaar geleden wel anders was toen de hoofddmonnik er met het geld vandoor was gegaan. Sommige zaken zijn blijkbaar universeel.
Ambities om ook een questhouse in Laos te beginnen?
BeantwoordenVerwijderenMarleen