Soms maak je extreme verschillen mee in korte tijd. Of het valt ons gewoon meer op. Zo zit je in een vliegtuig, twee uur later in een gedeelde open tuktuk die toepasselijk 'jumbo' wordt genoemd.
Nou was Vientiane International Airport weliswaar het kleinste vliegveld van een hoofdstad die ik me kan herinneren. Voordeel is dan wel dat het maar 10 minuten rijden is van het hotel. Een aandoenlijke kast met desintegrerende schedels en andere dierenbotten moeten ons overtuigen dat smokkelen verkeerd is.
In Pakse worden we naar de busterminal gebracht. In de rommelige markt staan ook nog tientallen open busjes afgeladen met mensen (binnenin) en bovenop goederen tot aan matrassen aan toe. Het lijkt erop dat we een privé jumbo hebben want naast ons drieën zijn er maar 2 extra passagiers. Veel stadjes zijn afhankelijk van transport tussen Vietnam en Thailand dus de brug hier over de rivier (gebouwd door Japanners) geeft heel wat extra verkeer.
Champasak is een slaperig stadje. Ons hotel heel lounge muziek en happy hour dus vanavond komt alles goed. We hebben de hele middag om de hoofdweg van 2 km lang af te lopen. Onderweg van alles te zien: rijstveldjes met kikkers, vrouwen die potten beschilderen, kraampjes met gebakken banaan ... Lunch met uitzicht op de Mekong. De lokale tourist information is behulpzaam met de uitleg van uitstapjes maar zijn tip om naar de lokale markt te wandelen levert wel veel stappen op maar geen inkopen. We drinken daarom een colaatje bij een winkeltje en oefenen ons Laotiaans met de eigenares. Vrienden maak je snel in Laos, de uitnodiging om vanavond bier te drinken is binnen!
Champasak heeft een interessante geschiedenis. Ooit een koninkrijk dat heel zuid Indochina beheerste, maar in de 20ste eeuw vazallen van de Fransen en Amerikanen. Hoe dan ook: in 1975 kwam de Pathet Lao aan de macht en de communisten hadden niet veel op met de monarchie. Het paleis kwam nooit af, de stupas met as van de koningen staan ergens verstopt tussen andere grafmonumenten en de koninklijke Sim is gebruikt als koeienstal.
Tijd voor Happy Hour! Wel oppassen als we de weg oversteken naar onze kamer: er werd net een kip doodgereden door een scootertje.
Nou was Vientiane International Airport weliswaar het kleinste vliegveld van een hoofdstad die ik me kan herinneren. Voordeel is dan wel dat het maar 10 minuten rijden is van het hotel. Een aandoenlijke kast met desintegrerende schedels en andere dierenbotten moeten ons overtuigen dat smokkelen verkeerd is.
In Pakse worden we naar de busterminal gebracht. In de rommelige markt staan ook nog tientallen open busjes afgeladen met mensen (binnenin) en bovenop goederen tot aan matrassen aan toe. Het lijkt erop dat we een privé jumbo hebben want naast ons drieën zijn er maar 2 extra passagiers. Veel stadjes zijn afhankelijk van transport tussen Vietnam en Thailand dus de brug hier over de rivier (gebouwd door Japanners) geeft heel wat extra verkeer.
Champasak is een slaperig stadje. Ons hotel heel lounge muziek en happy hour dus vanavond komt alles goed. We hebben de hele middag om de hoofdweg van 2 km lang af te lopen. Onderweg van alles te zien: rijstveldjes met kikkers, vrouwen die potten beschilderen, kraampjes met gebakken banaan ... Lunch met uitzicht op de Mekong. De lokale tourist information is behulpzaam met de uitleg van uitstapjes maar zijn tip om naar de lokale markt te wandelen levert wel veel stappen op maar geen inkopen. We drinken daarom een colaatje bij een winkeltje en oefenen ons Laotiaans met de eigenares. Vrienden maak je snel in Laos, de uitnodiging om vanavond bier te drinken is binnen!
Champasak heeft een interessante geschiedenis. Ooit een koninkrijk dat heel zuid Indochina beheerste, maar in de 20ste eeuw vazallen van de Fransen en Amerikanen. Hoe dan ook: in 1975 kwam de Pathet Lao aan de macht en de communisten hadden niet veel op met de monarchie. Het paleis kwam nooit af, de stupas met as van de koningen staan ergens verstopt tussen andere grafmonumenten en de koninklijke Sim is gebruikt als koeienstal.
Tijd voor Happy Hour! Wel oppassen als we de weg oversteken naar onze kamer: er werd net een kip doodgereden door een scootertje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten