Van Laos naar Cambodja - geduld ...

We waren zoals afgesproken om 8 uur klaar met bagage ritsen dicht. Al van tevoren hadden we besproken dat de tijd op het ticket (10 uur) wel eens meer reëel zou kunnen zijn. En inderdaad werd om half tien de receptie gebeld dat onze tuktuk over drie kwartier zou komen. De reisorganisatie wilde zeker weten dat we op tijd klaar stonden... Helaas een frisse duik gemist in het ververste zwembadwater. Het blijkt de voorbode te zijn voor een aardig partijtje busverwisselen. Binnen 5 kilometer zitten we al in de derde bus, nu echt op weg naar de Cambodjaanse grens.
Eerst formulieren invullen (en twee dollar betalen) om Laos uit te kunnen reizen. Vervolgens weer twee formulieren invullen, nu voor het visum voor Cambodja. Ook weer een pasfoto ingeleverd, ik heb echt geen idee wat ze ermee gaan doen. Bij binnenkomt in Laos zagen we dozen met visumformulieren naast de beambten staan. Bij uitreis worden naam en paspoortnummer netjes in een groot boek geschreven.
We slepen zelf onze bagage de grens over, een stukje niemandsland van 50 meter. Aan de andere kant staat de meest krakkemikkige bus van Azië voor ons klaar voor het vervolg van de reis. Gebroken stoelen, lekkende airco en egoïstische en ongewassen backpackers. Na anderhalf uur komen we aan in Stung Treng, waar alle buspassagiers uit moeten stappen bij een restaurantje om te wachten op hun minivan. Na anderhalf uur verschijnt er één busje waar 17! mensen met bagage ingeperst worden. Iedereen zit op bagage of met z'n voeten erop. De Italiaanse achter ons heeft niet begrepen dat je met agressie alleen maar je gezicht verliest. Als we eindelijk wegrijden komt er nog net een Cambodjaanse met koffer bij.
De bagage steekt half uit de achterklep en een raampje valt er tijdens de reis geregeld uit. De stemming in de bus is verdeeld: van "zo werkt dat nou eenmaal in Azië" tot "daar moet nu iets aan gebeuren want ik heb ervoor betaald".
Tot overmaat van ramp raakt de bus een flinke kuil en met een harde klap breekt de schokdemper. De bus helt nu flink voorover en rijdt stapvoets Kratie binnen. Gelukkig voor ons het eindpunt maar voor de 12 mensen die nog verder moeten naar Phnom Phen wordt het nog een lange nacht.
Voordat we kunnen oversteken met de pont ga ik nog even langs de ATM. Ik wil 400.000 Riel opnemen, ongeveer 100 Euro. De ATM weigert met een raadselachtige melding dat ik maar 35 biljetten kan trekken. Blijkt een ATM in dollars te zijn en blijkbaar had ik geen 400.000 dollar op mijn rekening. Nu krijg ik uiteindelijk één biljet van 100 dollar, waar wissel je even een lokaal maandloon?
Rajabori Villas liggen op Khon Tron, met leuke huizen, zwembad en restaurant. Welverdiend na een lange reisdag.