Verwarring. In de reisbeschrijving staat dat we om 8:30 uur worden opgehaald in het hotel. Maar bij aankomst moesten we zelf de tuktuk organiseren van het busstation naar het hotel. Bovendien blijven alle tuktuks bij voorkeur voor de tolbrug wachten en dan kunnen we weer slepen met onze tassen. Telefoon naar reisorganisatie bevestigt dat we moeten wachten maar na een half dan toch maar met de hotel tuktuk naar het busstation. We rijden over de oude landingsbaan waar inmiddels een grote markt op is neergezet. De buschauffeur is blij dat hij z'n laatste 3 passagiers heeft, de medereizigers minder met ons als laatkomers.
De reis is comfortabeler dan vanaf Luang Prabang. Nena praat met handen en voeten meer een Laotiaan en gebruikt zijn databundel. Ze heeft er nu een nieuwe Facebook vriend bij. Dat belooft wat met al die verschillende lettertekens.
Hotel Beau Rivage Mekong. Veel Franse invloeden hier maar ook inclusief BLT en Caesar Salad. Iced Espresso is wel heel lekker na een gebrek aan cafeïne in de laatste dagen.
Met onze privé tuktuk rijden we in drie uur door de hele stad: Vientiane in een halve dag. Nou is het ook nog zondag en veel winkeltjes zijn gesloten. Toch de hoogtepunten gezien. De Wats zijn oud en hebben wat meer sfeer dan de fel wit en oranje kleuren in de nieuwe. Sommige zijn nu musea, soms met duizenden Boeddha beelden. Bijzonder is de tempel die werd gebouwd voor de jade Boeddha die nu in Bangkok is. Nog steeds eisen de Laotianen die op omdat de Siamezen hem gestolen hebben toen de stad werd geplunderd in 1828. Zelf hadden ze hem weer uit Chiang Mai gejat in de 17de eeuw!
Verder naar COPE, een instituut dat prothesen maakt voor slachtoffers van landmijnen en andere UXOs (alles wat de Amerikanen op Laos hebben gegooid en wat nog niet is ontploft). Indrukwekkend en iedere keer herinnert het me aan mijn middelbareschooltijd toen Saigon, Vietcong en Pathet Lao net zo vaak in het nieuws waren als Bagdad en IS nu. Inmiddels wel meer gebalanceerd nieuws dan in 1975 middenin de Koude Oorlog.
Dan de belangrijkste stupa van Laos (Pha That Luang) die zelfs op de bankbiljetten staat. Het schijnt dat het borstbeen van Boeddha himself hier begraven ligt. De versie op de foto is uit 1930, het origineel alweer geplunderd door de Thai.
En tenslotte de "Arc de Triomphe" van Laos die is gebouwd in 1965, volgens het verhaal dat al dit beton eigenlijk bedoeld was voor een Amerikaanse landingsbaan.
De Evening Market lijkt op Wibra in Laos. Duidelijk waar de Nederlandse winkelketens hun Vietnamese kleding vandaan halen.
Diner in Lao Kitchen. Omdat het restaurant op de eerste plaats staat in de Lonely Planet krioelt het er van de toeristen. Onvermijdelijk.
De reis is comfortabeler dan vanaf Luang Prabang. Nena praat met handen en voeten meer een Laotiaan en gebruikt zijn databundel. Ze heeft er nu een nieuwe Facebook vriend bij. Dat belooft wat met al die verschillende lettertekens.
Hotel Beau Rivage Mekong. Veel Franse invloeden hier maar ook inclusief BLT en Caesar Salad. Iced Espresso is wel heel lekker na een gebrek aan cafeïne in de laatste dagen.
Met onze privé tuktuk rijden we in drie uur door de hele stad: Vientiane in een halve dag. Nou is het ook nog zondag en veel winkeltjes zijn gesloten. Toch de hoogtepunten gezien. De Wats zijn oud en hebben wat meer sfeer dan de fel wit en oranje kleuren in de nieuwe. Sommige zijn nu musea, soms met duizenden Boeddha beelden. Bijzonder is de tempel die werd gebouwd voor de jade Boeddha die nu in Bangkok is. Nog steeds eisen de Laotianen die op omdat de Siamezen hem gestolen hebben toen de stad werd geplunderd in 1828. Zelf hadden ze hem weer uit Chiang Mai gejat in de 17de eeuw!
Verder naar COPE, een instituut dat prothesen maakt voor slachtoffers van landmijnen en andere UXOs (alles wat de Amerikanen op Laos hebben gegooid en wat nog niet is ontploft). Indrukwekkend en iedere keer herinnert het me aan mijn middelbareschooltijd toen Saigon, Vietcong en Pathet Lao net zo vaak in het nieuws waren als Bagdad en IS nu. Inmiddels wel meer gebalanceerd nieuws dan in 1975 middenin de Koude Oorlog.
Dan de belangrijkste stupa van Laos (Pha That Luang) die zelfs op de bankbiljetten staat. Het schijnt dat het borstbeen van Boeddha himself hier begraven ligt. De versie op de foto is uit 1930, het origineel alweer geplunderd door de Thai.
En tenslotte de "Arc de Triomphe" van Laos die is gebouwd in 1965, volgens het verhaal dat al dit beton eigenlijk bedoeld was voor een Amerikaanse landingsbaan.
De Evening Market lijkt op Wibra in Laos. Duidelijk waar de Nederlandse winkelketens hun Vietnamese kleding vandaan halen.
Diner in Lao Kitchen. Omdat het restaurant op de eerste plaats staat in de Lonely Planet krioelt het er van de toeristen. Onvermijdelijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten