Om half 5 beginnen de monniken al op hun trommels te slaan om iedereen te wekken. Een uur later lopen ze door de stad met hun bedelnap en halen bij vrome bewoners een handje rijst. Natuurlijk zwermen daar de Europese paparazzi doorheen. Iedereen kan fotograferen nietwaar? Wij bekijken het op afstand vanaf het balkon.
Ontbijt is echt Frans inclusief stokbrood. Gisteren alvast de route uitgestippeld. Helaas geen rekening gehouden met de zon!
De markt voor lokale inkopen ligt vol met groente, fruit en dezelfde kleine vogeltjes als gisteren. Daarna naar het Royal Palace, nu een museum over 75 jaar koninkrijk die eindigden met een revolutie in 1975. Aandoenlijke collectie inclusief een totaal verroeste Citroen DS en ee schaalmodel van de Apollo maanlander (gekregen van Nixon). Het belangrijkste is echter de Prabang, een klein Boeddha beeldje dat het belang aangeeft van de religieuze rol van Luang Prabang.
Door kleine straatjes klimmen we omhoog naar de top van de heuvel waar een stupa op staat. Het is wel weer warm maar de bomen geven schaduw. Door een klooster loopt het pad, waar ook een reusachtige voetstap van Boeddha ligt. Bij de stupa laten mensen kleine vogeltjes vrij, die brengen geluk.
Van al dat klimmen krijg je honger en we strijken neer aan de oever van de Mekong rivier. Het uitzicht is prachtig, het eten slecht. Zonde want je kunt echt lekker eten in Luang Prabang.
In de brandende zon naar de belangrijkste tempel ("Wat") Xieng Thong. Een prachtig tempelcomplex waar het goud van de boeddha contrasteert met donkerrode muren. Na zoveel tempels slenteren we naar ons guesthouse langs de rivier Nam Khan. In de tuin tijd om te relaxen en af te koelen.
's Avonds zoeken we een van de beste restaurants aan de waterkant om de Laotiaanse keuken te proberen. Heerlijk!
Ontbijt is echt Frans inclusief stokbrood. Gisteren alvast de route uitgestippeld. Helaas geen rekening gehouden met de zon!
De markt voor lokale inkopen ligt vol met groente, fruit en dezelfde kleine vogeltjes als gisteren. Daarna naar het Royal Palace, nu een museum over 75 jaar koninkrijk die eindigden met een revolutie in 1975. Aandoenlijke collectie inclusief een totaal verroeste Citroen DS en ee schaalmodel van de Apollo maanlander (gekregen van Nixon). Het belangrijkste is echter de Prabang, een klein Boeddha beeldje dat het belang aangeeft van de religieuze rol van Luang Prabang.
Door kleine straatjes klimmen we omhoog naar de top van de heuvel waar een stupa op staat. Het is wel weer warm maar de bomen geven schaduw. Door een klooster loopt het pad, waar ook een reusachtige voetstap van Boeddha ligt. Bij de stupa laten mensen kleine vogeltjes vrij, die brengen geluk.
Van al dat klimmen krijg je honger en we strijken neer aan de oever van de Mekong rivier. Het uitzicht is prachtig, het eten slecht. Zonde want je kunt echt lekker eten in Luang Prabang.
In de brandende zon naar de belangrijkste tempel ("Wat") Xieng Thong. Een prachtig tempelcomplex waar het goud van de boeddha contrasteert met donkerrode muren. Na zoveel tempels slenteren we naar ons guesthouse langs de rivier Nam Khan. In de tuin tijd om te relaxen en af te koelen.
's Avonds zoeken we een van de beste restaurants aan de waterkant om de Laotiaanse keuken te proberen. Heerlijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten